Ali Abdaal, Paradoks produktywności
Notatki z książek, których nie masz czasu czytać
To nie tak, że nie dam rady przeczytać wszystkich książek na świecie. Nie dam rady przeczytać wszystkich DOBRYCH książek na świecie. Dlatego te, na które jednak znalazłam chwilę, zasługują na coś więcej niż polecenie, które trafi na Twoją neverending listę do przeczytania.
Notatki z książek, których nie masz czasu czytać – to esencja, najlepsze myśli, najtrafniejsze pytania i kluczowe wnioski, które po lekturze sama będę wdrażać. W ten sposób i Ty możesz wyciągnąć coś z książki, zanim trafi na pierwszą pozycję na liście „do przeczytania”.
Wszystkie notatki z tej serii znajdziesz po kliknięciu w nazwę kategorii pod tytułem tekstu.
Ali Abdaal, Paradoks produktywności. Jak czerpać przyjemność z pracy, aby się chciało chcieć
Podstawą konstrukcji tej książki jest zasada eksperymentu. Ali Abdaal prezentuje tu wiele metod, dzięki którym zaczął czerpać przyjemność z pracy, zamiast traktować ją jako listę obowiązków, ale nie sprzedaje jednej słusznej drogi. Każda z technik jest opisana jako eksperyment, który możesz przeprowadzić w swojej codzienności, aby sprawdzić, co zadziała w Twoim przypadku. Jak dla mnie to powinno być bazowe założenie wszystkich narracji o samorozwoju!
Moje kluczowe wnioski z książki Paradoks produktywności👇
Pokonaj paraliż niepewności
Systematycznie łapię się na tym, że odwlekam pewne działania (szczególnie takie, które robię po raz pierwszy), a potem orientuję się, że to tylko w mojej głowie zajmowały „tyyyle czasu”. Na pewno część z tego odkładania mogę przypisać paraliżowi niepewności, czyli brakowi jasnego planu, co konkretnie powinnam zrobić najpierw. Bo gdy już się zacznie – dalej leci i trwa krócej, niż się wydawało.
Według Alego Abdaala ta niepewność może mieć dwa wymiary. Z jednej strony to brak przekonania, po co mamy zrealizować jakiś projekt, a z drugiej – nieokreślone działanie, od którego można zacząć.
TIP: Przed podjęciem nowego zobowiązania rozważ jego cel przez pryzmat swoich wartości/wizji życia, a gdy już się czegoś podejmiesz: od razu zapisz pierwszy krok, który trzeba zrobić na drodze do jego realizacji.
Dobrze wiem, że jednak da się przejść oba te kroki, a potem i tak utknąć, odsuwając działanie w czasie. Wtedy przyda się coś, co Abdaal nazywa metodą odblokowania. Pomaga ona zrozumieć powód odwlekania (dlaczego w ogóle czujemy się źle na myśl o pracy?). W ten sposób zastanawiamy się nad bezpośrednim problemem, zamiast szukać kolejnych tricków na produktywność.
Pytania, które mogą pomóc Ci w odblokowaniu:
- Czego się boję? → spróbuj najpierw zidentyfikować swój obszar niepewności, to z niej często wynika niechęć do działania;
- Skąd się bierze ten strach? → zastanów się, czy ta blokada ma źródło w Twoich myślach czy założeniach o tym, co myślą inni.
Po szczerych odpowiedziach na te pytania możesz zacząć działać z prawdziwymi przyczynami: zmianą przekonań lub zapobieganiem negatywnym konsekwencjom (czego się boję? = co najgorszego może się stać? → jak teraz mogę zminimalizować ryzyko, że tak właśnie się stanie?).
Spisz ten dzień na straty
Ze wpisywaniem odpoczynku w kalendarz pewnie spotkałaś się już nie raz, ja też! Ale Abdaal nie traktuje odpoczynku jako kolejnego „zadania do odhaczenia”. Kluczem ma być odpuszczenie osiągania czegokolwiek. Nicnierobienie bardzo często w naszej kulturze jest ocenianie jako lenistwo czy słabość, a takie stworzenie wolnej przestrzeni dla umysłu jest niezbędne do prawdziwej regeneracji.
Autor pisze, żebyśmy zaplanowali w kalendarzu czas na nicnierobienie. I w dodatku zaplanowali tego czasu „więcej niż uważasz za stosowne”. Żeby to zadziałało, ważne jest jeszcze jedno założenie: musimy pozwolić sobie „spisać dany dzień na straty” (albo określone godziny), tzn. założyć, że nic konkretnego wtedy nie osiągniemy. I konsekwentnie nie będziemy się z tego rozliczać.
Co w takim razie wtedy robić? Abdaal zaleca regenerację przez twórczość, ale też ogólnie aktywności, które cieszą same w sobie i nie mają żadnego punktu docelowego (nie chodzi w nich o osiągnięcie czegoś konkretnego). Dla mnie osobiście to chyba największe wyzwanie po tej lekturze, bo poczucie działania „z sensem” jest u mnie bardzo silne. Tu chyba trzeba inaczej spojrzeć na definiowanie sensu.
Odpuść sprint
Skupianie się na produktywności jako ciągłym optymalizowaniu efektów i wyszukiwaniu tricków na robienie jeszcze więcej może być prostą drogą do wypalenia. Gdy proces przestaje cieszyć i skupiamy się na robieniu zbyt wiele w zbyt szybkim tempie, negatywne emocje biorą górę.
Najciekawsze insighty z książki Paradoks produktywności, które mogą temu zapobiec:
- twórz listę 2-3 aktywnych inwestycji, czyli projektów, nad którymi obecnie pracujesz. Dopóki żadne miejsce się nie zwolni, nie dodajesz nowych → ta strategia pozwala skupić się na konkretnym działaniu i szybszych efektach, bez ciągłego decydowania „nad czym teraz pracować”;
- przy decydowaniu o swoim zaangażowaniu kieruj się reakcją „oczywiście, że tak! (hell, yes)”, przy innych rezygnuj z działania;
- i mój nowy ulubiony sposób odnoszący się do działań w długim terminie – zanim się na nie zgodzisz, zadaj sobie pytanie: „Czy myślałbym/myślałabym z radością o tym zobowiązaniu, gdyby chodziło o jutro? Czy też może zamierzam mu powiedzieć »tak« dlatego, że łatwiej jest uczynić z niego problem dla mojego przyszłego ja?”. Musimy pamiętać, że za kilka tygodni nasze życie i poziom energii będą wyglądały mniej więcej tak samo jak dziś.
3 rzeczy, które sama wdrożę po przeczytaniu książki Paradoks produktywności
- Gdy zauważę, że przesuwam coś w kalendarzu, najpierw zadam sobie pytania o strach z metody odblokowania.
- Nie tylko będę przeznaczać określony czas na nicnierobienie, ale też potestuję swój dyskomfort w nieocenianiu tych dni spisanych na straty.
- Wszystkie działania będę oceniać z perspektywy, jak gdybym miała podejmować je dzisiaj/jutro.
A co Ty weźmiesz dla siebie?
